RSS

Homeland – season 08

A gdyby tak prezydent USA zginął w podejrzanych okolicznościach a nowym gospodarzem Gabinetu Owalnego został pożyteczny idiota? Czy świat manipulowany fake newsami i napędzany farmami trolli stanąłby w płomieniach?

Po piętnującym współczesny świat siódmym sezonie Homeland twórcy serialu idą krok dalej. Ale tylko o krok od rzeczywistości w której były prezydent podkręcał lokalnych ekstremistów w trakcie szturmu na White House. Rosyjski wywiad mieszający w amerykańskiej demokracji, hordy sfrustrowanych militarystów, instagramowi piewcy rządowych spisków – wszystko to nie wymysł scenarzystów a codzienność dwudziestolecia XXI wieku.

Carrie Mathison po traumatycznych przeżyciach w rosyjskim więzieniu jest na indeksie FBI. Jedynym, który jeszcze w nią wierzy to Saul Berenson. I to on jest osobą, która raz jeszcze skorzysta z doświadczenia i intuicji swojej najlepszej agentki. Mathison wraca do Afganistanu ogarniętego rewoltą Talibów. W tle negocjacje pokojowe, które znamy z ekranów TV.

Ósmy sezon to ostatnie spotkanie z Saulem i Carrie. Choć serial dawno już stracił swój pierwotny „pazur”, trzeba przyznać że potrafi zaskoczyć.

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 17 stycznia 2022 w seriale

 

Tagi: , , ,

Nieświadomi (serial)

Rok 1989. Stary świat chwieje się w posadach. Kolejne kraje socjalistyczne odłączają się od sowieckiego bloku.

Aksamitna rewolucja to dla Czechosłowacji czas miękkiego, pokojowego zakończenia rządów komunistycznych.

Ale czy proces ten rzeczywiście odbywa się pokojowo a stary reżim oddaje kraj bez walki?

Maria i Viktor wracają do Pragi z emigracji. Ona – wybitna skrzypaczka porzuca karierę w Londynie podążając za nim – czołowym opozycjoniście. Do walącej się Czechosłowacji wzywa Viktora obowiązek walki o ojczyznę. Powrót pary nie umyka uwadze służb specjalnych.

Jeśli jest coś co kraje Europy Środkowo – Wschodniej mają do zaprezentowaniu światu to z pewnością fascynujące opowieści o zbrodniczych reżimach i niejawnych metodach służb bezpieczeństwa. „Nieświadomi” to udana produkcja tego typu. No i te socjalistyczne klimaty wnętrz – „to se ne vrati”  🙂

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 28 grudnia 2021 w seriale

 

Tagi: , , , , ,

Bo we mnie jest seks

Urocza opowieść o naczelnej „heroinie” socjalistycznego szołbiznesu Kalinie Jędrusik.

W nietypowym jak na polskie kino „pół musicalu” na warsztat wjeżdża skomplikowane emocjonalnie życie bohaterki.

Związana z uwielbianym przez władzę intelektualistą Stanisławem Dygatem, otoczona przez sławy artystycznej bohemy w „Spatifie”, nie stroniąca od jawnych przygód erotycznych i luźnego podejścia do instytucji małżeństwa Kalina Jędrusik wzbudzała sensację.

Filmowym trzęsieniem ziemi okazuje się jednak nie tyle obyczajowość, co chorobliwa popularność artystki i konflikt z niedoszłym amantem piastującym władczą rolę dyrektora telewizji. Typ o uroczym nazwisku Molski staje na wysokości zadania, spychając aktorkę popularnego „Kabaretu Starszych Panów” w artystyczny niebyt.

Dobrze dobrana i świetnie bawiąca się rolą Maria Dębska, intrygujący Lichota (jako Dygat) i zadziwiająca kolorowa estetyka filmu daleka od zwyczajowo szaro-burych obrazów PRL-u to duże plusy. Muzyk Krzysztof Zalewski w roli muzyka – ciekawy eksperyment. Borys Szyc z czupryną a’la „młody Piłsudski” w roli młodego Kazimierza Kutza – masakra (choć w sumie śmieszna).

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 27 grudnia 2021 w kino 2021

 

Tagi: , ,

Tic Tic Boom

Jeśli w Los Angeles każdy kelner to nieznany jeszcze aktor na progu kariery w Hollywood, to każdy pracownik baru szybkiej obsługi w Nowym Jorku jest potencjalnym intelektualistą. Znaczna ich część stoi w kolejce do sławy przy głównej ulicy teatrów Ameryki – na Broadway’u.

Bohater musicalu „Tick, tick Boom” Tony jest właśnie kimś takim. Wieczorami podaje burgery w knajpie a nocą i o poranku kleci kolejne utwory, które już wkrótce wyniosą go na szczyt.

Tony dobiega trzydziestki, swoje okrągłe urodziny stawiając za deadline startującej kariery. Trudno mu się dziwić, wszakże ma już na koncie kilka udanych występów i parę niezłych kompozycji. Tymczasem czas leci: tick, tick … boom.

Zwykła opowieść o ambitnym artyście za sprawą musicalowej formy i roli Andrew Garfielda staje się opowieścią niezwykłą.

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 27 grudnia 2021 w kino 2021

 

Tagi: , , ,

Mare z Easttown

Mare Sheehan prowadzi śledztwo w sprawie zaginięcia nastolatki. Śledztwo wlecze się od miesięcy, lokalna policja nie ma nic, co mogłoby popchnąć sprawę do przodu.

Mare, dawna sportowa gwiazda i duma miasteczka postrzegana jest jako nieudolna detektyw i zdemotywowany funkcjonariusz. Turbulencje w życiu prywatnym nie pomagają w prowadzeniu śledztwa.

Kiedy ginie kolejna nastolatka, policjantka czuje się zobowiązania do rozwiązania sprawy. Ale w Easttown nikt już nie wierzy w policję.

Kate Winslet doskonale odgrywa postać skomplikowanej emocjonalnie policjantki z szarego amerykańskiego miasteczka. Choć motywem przewodnim „Mare z Easttown” są tajemnicze zbrodni, serial wbrew pozorom nie jest produkcją z gatunku sensacyjnych.

 

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 27 grudnia 2021 w seriale

 

Tagi: , ,

Homeland – season 07

Homeland kolejny raz zatacza kręgi nad własnym podwórkiem.

Sprowokowana zamachem na swoje życie prezydent Keane wprowadza szereg radykalnych działań, które zachwieją demokracją. Rezonans jaki spowodują działania rządu wróci do Waszyngtonu z siłą tsunami. Radykalizujące się bojówki antyrządowe i krytykujący administrację dziennikarze staną się ogniem, który podpali lont.

Główna bohaterka ma swoje problemy. Po odejściu z Białego Domu boryka się z problemami rodzinnymi i destabilizacją własnego układu nerwowego.

W trakcie sezonu na scenę wkroczą internetowi trolle i rosyjskie służby specjalne.

Wyemitowany w 2018 roku siódmy sezon Homeland bez owijania w bawełnę przestrzega przed władzą (ówcześnie rozpędzająca się prezydentura sceptyka demokracji Donalda Trumpa, wybranego w podejrzanych okolicznościach i przy współudziale internetowego hejtu) i jednym z największych wyzwań współczesnego świata – wirtualnej rzeczywistości, która przebudowuje porządek świata.

Sezon powstał na bazie izraelskiego serialu tv „Prisoners of War” ale zjawiska w nim przedstawione okazały się wizjonerskie. Złowrogo wizjonerskie.

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 24 grudnia 2021 w seriale

 

Tagi: , ,

Wrzask rebeliantów – S.C. Gwynne

O tej wojnie napisano tomy, a jednak autorzy wciąż do niej wracają. S.C. Gwynne podąża śladami jednej z legend konfliktu, Thomasa „Stonewall’a” Jacksona, nie bez powodu nazywająć go „geniuszem wojny secesyjnej”.

Biografia „Stonewall” Jacksona jest fascynująca. Służbista przewrażliwiony na punkcie regulaminów, nudny belfer, uznawany za jednego z najgorszych wykładowców na uczelni wojskowej. Teoretyk wykładający latami fizykę i nauki przyrodnicze. Zakompleksiony oficer skłócony z większością przełożonych, nie stroniący od słusznych, choć moralnie wątpliwych donosów.

Ten szary i nieciekawy człowiek przechodzi zdumiewającą metamorfozę po ogłoszeniu secesji. Staje się charyzmatycznym dowódcą i wybitnym strategiem. Pomimo obsesji przestrzegania regulaminów i twardej ręki w prowadzeniu regimentu żołnierze go uwielbiają. Szacunek podwładnych procentuje wyczynami, które przejdą do historii. Wyczerpujące marsze o głodzie i chłodzie, niewiarygodne braki w aprowizacji i uzbrojeniu są nieistotne w obliczu generalskiego rozkazu.

Przydomek „Stonewall” zyskuje już na początku wojny, stoicko raportując działania powierzonych mu oddziałów, które nie ugięły się w obliczu przytłaczającej siły przeciwnika. Taki pozostanie do końca.

Jackson w rozmowie ze swym kartografem Hotchkissem wypowiedział słynne zdanie: „Nigdy nie należy słuchać tego, co podpowiada strach” . Oczywiście kierowanie się podobną maksymą raczej nie wróżyło długiego życia.

Ich lica, włosy i odzienie oblepiał brud. Drapali się, najpewniej z powodu robactwa”. Wielu szło boso, w obszarpanych mundurach, które ledwo się trzymały. Z dziur w kiepsko pocerowanych czapkach sterczały tłuste włosy, co wyglądało nader komicznie. Poza tym południowcy cuchnęli. Przez wiele tygodni nie zdejmowali ubrań. Powiadano, że zwiastunem nadejścia sławetnej Armii Północnej Wirginii jest smród. Szczególnie uderzało to, jak bardzo wychudzeni byli żołnierze, ich wytrzeszczone oczy, zapadnięte policzki i klatki piersiowe.

Co zdumiewające, wszystkie wojskowe przymioty Jacksona stoją w jawnej opozycji do prywatnego życia. Dla żony i córek pozostaje ciepłym i pełnym empatii człowiekiem, nie stroniącym od szalonych zabaw i muzykowania.

Równie zadziwiający jest dysonans pomiędzy rozkazami jakie wydaje a poglądami prywatnymi. Osobę, która bez mrugnięcia okiem rzuca do krwawej walki kolejne zastępy żołnierzy stać na głęboką empatię:

 (…) niepodobna wyrazić, co czułem, gdy wreszcie wszystko się skończyło, gdy się rozejrzałem i nadeszły łzy. Och, obym więcej nie oglądał podobnych widoków. I pomyśleć tylko, że cywilizowani ludzie zabijają się nawzajem jak bestie; że też najwyższy nasz Władca nie położy temu kresu.

Biografia Jacksona obfituje w szczegółowe opisy bitew i strategii armii konfederackich. Szersze spojrzenie na wojenne strategie udowadnia jak ważną osobą dla „Południa” był Thomas Jackson i jego Armia Północnej Wirginii. Generał jest uosobieniem tej wojny – urodzony w Wirginii, która opowiadała się za Unią aby skończyć w objęciach Konfederatów. Zwolennik zdecydowanych działań siłowych i jednocześnie człowiek ubolewający nad okrucieństwem.

A co z tytułowym wrzaskiem? To fakt historyczny, znak firmowy armii Jacksona:

Sto metrów od wroga nacierająca brygada przyspieszyła, pognała, wydając z gardeł wysokie, świdrujące wycie buntowników. Ludzie Longstreeta mówili potem, że brzmiało to jak „czterdzieści tysięcy żbików”. Rebelianci pokonali bagna, ruszyli w górę wzniesienia i nagle przedarli się do artylerii. Wtedy linie federalnych, którzy wytrzymali tyle kolejnych natarć, zaczęły się rwać.

 

 

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 23 grudnia 2021 w literatura 2021

 

Tagi: , , ,

Dom z papieru – sezon 02

Drugi sezon „Domu z papieru” to oczywista kontynuacja głównego wątku.

Grupa nadal okupuje mennicę zmagając się z wewnętrznymi i zewnętrznymi problemami. Wśród napastników narastają konflikty i rodzą się podziały. Profesor z trudem kontroluje sytuację z zewnątrz. Komisarz Raquel zaciska pętlę śledztwa i jest coraz bliżej odpowiedzi na pytanie kto jest mózgiem operacji.

Czas liczony w godzinach od wejścia do mennicy nadaje tempa akcji, happy end zdaje się być nierealny w obliczu walącego się planu.

Sezon drugi nie zaskakuje. To niemożliwe w serialu, którego bohaterowie tkwią w budynku otoczonym przez policję. W naturalny sposób napięcie serialu przenosi się na dokonującego cudów „profesora” i policjantką rozdartą między romansem a obowiązkiem.

Powiela się casus „Prison Break” – genialny pomysł ma swoje ograniczenia i twórcom nie będzie łatwo kleić kolejne sezony w oparciu o główny motyw.

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 23 grudnia 2021 w seriale

 

Tagi: , , ,

Iskra Życia – Erich Maria Remarque

Szkielet nr 509 powoli uniósł głowę i otworzył oczy. Nie wiedział, czy był nieprzytomny, czy tylko spał. Między jednym a drugim nie było już zresztą prawie żadnej różnicy; dbały o to od dawna głód i wyczerpanie. Obydwa stany przypominały za każdym razem zapadanie się w głębokie grzęzawisko, z którego, jak się wydawało, nie można już było się wynurzyć.

Mocnym wstępem zaczyna się „Iskra życia”. Czytelnikowi podobnie jak głównemu bohaterowi dopiero po dłuższej chwili udaje się ustalić gdzie się znajduje. To hitlerowski obóz zagłady.

Pięćset dziewięć pozostaje numerem niemalże do końca książki. Bezimienny bohater jest symbolem milionów ofiar – jednocześnie unikalną osobą i bytem określonym w masie dusz.

Pięćset dziewięć prowadzi czytelnika po piekle (fikcyjnego) obozu Mellern. W katabazie na wzór Dantego odwiedza obozowe zakamarki – od krematoryjnych piwnic po wypielęgnowane domki nazistowskich urzędników.

Więzień o bardzo starym numerze już dawno zszedł do czeluści piekielnych. Według lokalnej hierarchii jest na samym dnie, w przedsionku komory gazowej.

Obnosili po polu duży papierowy worek z popiołem z krematorium, który sypali w bruzdy. Pracowali właśnie na grządkach przeznaczonych pod uprawę szparagów i truskawek, w których Neubauer szczególnie zasmakował. Mógłby je jeść bez przerwy. Papierowy worek zawierał popioły szesnastu osób, w tym dwanaściorga dzieci.

Tytułowa „iskra życia” tli się w bohaterze powieści do końca, ale nadrzędną ideą książki nie jest przetrwanie. To studium ludzkiej psychiki, która w odpowiednich warunkach zmienia człowieka w bestię.

W 1939 roku Erich Maria Remarque zdołał uniknąć faszystowskiemu reżimowi. Gdyby nie emigracja, spotkałby go niechybnie los bohaterów „Iskry Życia”.

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 20 grudnia 2021 w literatura 2021

 

Tagi: , , , ,

Niewidzialni – Mateusz Marczewski

Mieszkali tu od stu tysięcy lat. Kiedy w 1770 roku do brzegów Australii dotarł James Cook, na kontynencie żyło ponad pięćset plemion władających kilkuset językami.

Wystarczyło ćwierć wieku by biały człowiek zepchnął Aborygenów do roli pariasów zamieszkujących nieurodzajne rubieże zachodnie. Ci, którzy zostali na przedmieściach wielkich miast, stali się nieokrzesaną biedotą, prawdziwym utrapieniem dla współczesnego społeczeństwa Anglosasów.

Nie pasują do nowoczesnego świata. Zamierają w bezruchu na długie godziny nie bacząc na konsekwencje. Wskazane przez władze siedliska szybko zmieniają w najpodlejsze slumsy. Znikają w ciemności nocy w niezmierzonej pustce, aby nagle pojawić się gdzieś w innym miejscu.

Mateusz Marczewski zauważył niewidzialnych. Oko dziennikarza wyłowiło z ciemności nocy ludzi, którzy nie pasują do współczesnej Australii chociaż są solą tej ziemi.

 

 

 

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 19 grudnia 2021 w literatura 2021

 

Tagi: , ,