RSS

Archiwa tagu: Sapkowski

The Witcher – Season 01

Serial Netflixa zrealizowany na podstawie dwóch opowiadań Sapkowskiego „Miecz Przeznaczenia” i „Ostatnie życzenie”.

Wieści o ekranizacji Wiedźmina elektryzowały nie tylko polskich fanów fantasy. Dzięki światowej klasy produktowi CD Projekt „The Witcher” stał się bohaterem na miarę super herosów czy Gry o Tron (no, tu może nieco się zapędziłem 😀 ).

Wiadomo już, że będzie sezon drugi a więc Netflix zaliczył sukces komercyjny. Mimo drobnych potknięć o jakie w netfliksowym studio produkcyjnym nie jest trudno, opowieść o męskiej wiedźmie wciąga chociaż rozkręca się powoli. Daje radę Henry Cavill, dotychczas mocno kojarzący się z kwadratowoszczękim Supermanem.

Polscy fani Sapkowskiego z pewnością zauważą różnice pomiędzy serialem a cyklem książek. Wycięte postacie, momentami delikatny brak logiki i uproszczenia to norma w ekranizacjach książek i „The Witcher” nie jest tu wyjątkiem.

Oby tylko covidowy lockdown nie sprowadził produkcji drugiego sezonu do wypełnionych tanimi dekoracjami scen kręconych z przewagą green screena.

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 16 listopada 2020 w seriale

 

Tagi: , , , , ,

Lux Perpetua – Andrzej Sapkowski

Lux Perpetua

Trylogia ma to do siebie, że przeważnie składa się z trzech części. Tym wyświechtanym tropem poszedł także Andrzej Sapkowski.

Część trzecia już samym tytułem sygnalizuje złowrogie zdarzenia. „Lux Perpetua” to przecież po naszemu „światłość wiekuista”.

Reynevan mężnieje w walce. Tradycyjnie popada w tarapaty, nie są to już jednak konsekwencje miłostek lecz następstwa uwikłania w czasy – walki zbrojne i polityczne, fanatyzm, szpiegostwo. Sapkowski nadal sprawnie i wyraziście prowadzi swojego głównego bohatera przez karty powieści. Zastrzeżenia może budzić zbyt bogata  „koincydencja” zdarzeń. Zdawałoby się, że Reynevan z Bielawy skupia na sobie całą aktywność ówczesnego świata. To jednak wyłącznie warunek sine qua non awanturniczej powieści, w której tempo dyktuje werbel.

Ponownie pojawiają się twardy Szarlej i udający rozmazującego gluty głupka Samson. Jest też dużo magii, Żydzi i Polacy.

Zakończenie sprawia wrażenie, że sam autor miał już dosyć i chciał wybrnąć jakoś z kolejnych 8700 stron przygód Husytów. Tak czy inaczej liczę na kolejne trylogie – prequele i sequele.

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 8 stycznia 2013 w literatura 2013

 

Tagi: , , , ,

Boży Wojownicy – Andrzej Sapkowski

Druga część „Trylogii Husyckiej” zmienia charakter z przygodowej na iście reformatorską. W Narrenturm bohaterowie stanowili radosną i hałaśliwą kompanię, która wciąż wpadała w kłopoty – głównie z powodu gorącej krwi młodego medyka. W „Bożych Wojownikach” trójka bohaterów tarza się w odmętach wojen religijnych. Niewinni podróżnicy zmieniają się w coraz bardziej ponurych mścicieli i zaciekłych neofitów nowej religii.

Akcja toczy się wartko, łacina i inne języki dawne nie przeszkadzają nadmiernie a historia podana jest oszczędnie – w sam raz aby zaciekawić epoką ale nie zniechęcić zawiłościami polityki.

Drugi tom trylogii trzyma poziom.

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 7 listopada 2012 w literatura 2012

 

Tagi: ,

Narrenturm – Andrzej Sapkowski

Narrenturm (niem) – wieża głupców, czyli miejsce odosobnienia dla wszelkiego rodzaju odszczepieńców i chorych umysłowo. Obiekt taki można m.in. podziwiać w Wiedniu. Ten najstarszy obiekt został jednak wybudowany w XVIII wieku podczas gdy tytułowa wieża błaznów jest w użyciu w roku 1425.

Pierwsza część tzw. trylogii husyckiej – „Narrenturm” początkowo  wydaje się popisem erudycji autora cyklu o Wiedźminie. Tak jest rzeczywiście, ale w pozytywnym znaczeniu. Najeżenie cytatami łacińskimi i odnośnikami do wielu historycznych czy legendarnych zdarzeń nadaje powieści klimatu. Po chwili zmagania się ze skomplikowaną sytuacją polityczną tamtych czasów łacina nadaje smaku a całość szlifu niemalże powieści historycznej. Książkę tą trudno jednak zaliczyć do historycznych. To raczej powieść fantasy osadzona w realnej czasoprzestrzeni.

Czas wojen (krucjat) husyckich jest w Polsce stosunkowo mało znany. Pierwsza połowa XV wieku to dla nas raczej gloria pod Grunwaldem i mocowanie się z Krzyżakami. Tymczasem tuż obok – a nawet patrząc z dzisiejszego punktu widzenia – na ziemiach polskich, na Śląsku dzieją się rzeczy o charakterze ogólnoeuropejskim.

Jedynym, odstającym nieco wątkiem pozostają historie dotyczące magii. Wtrącenia o magii początkowo wydają się być jedynie ozdobnikiem i znakiem czasów średniowiecza. Na kolejnych kartach stają się wybawieniem z opresji i podmiotem opowieści. Wygląda to tak, jakby autor z czasem zdecydował się skręcić z drogi powieści historycznej w stronę bliższą Wiedźminowi.

 
1 Komentarz

Opublikował/a w dniu 28 października 2012 w literatura 2012

 

Tagi: , ,

Czas pogardy

Trzeci tom Sapkowskiego. Saga o Wiedźminie wchodzi gładko i toczy się swoim rytmem.

„Czas Pogardy” to często pojawiające się określenie wojny. Także we współczesnej publicystyce. U Sapkowskiego razi momentami skomplikowana mozaika nazwisk królów i ich czarodziejek, alianse wojenne i polityczne. Pomimo tego czyta się wyśmienicie.

Z tego tomu można wyczytać, że Marquard nie żyje.

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 17 lipca 2012 w literatura 2012

 

Tagi: ,