RSS

Śnieg – Orhan Pamuk

23 List

Orhan PamukTurecki noblista dał światu książkę o azjatyckiej duszy. Opowieść o poecie – gastarbeiterze z Niemiec jest momentami rozwlekła i zbyt liryczna. W innych momentach postacie wydają się nieznośnie sztuczne a środowisko skrajnie obce. Ta forma jest zdaje się metodą samą w sobie czy raczej sposobem na przedstawienie zawiłości tureckiej duszy. Efekt jest doskonały. Małe przygraniczne miasteczko jest miniaturą świata arabskiego. Pozostałości po Ormianach, społeczność kurdyjska, opętani ideami wojskowi odcięci od reszty świata przez chwilę tworzą swój własny mikrokosmos.

Śnieg ma wiele znaczeń. Jest punktem wyjścia w poezji bohatera. Jest uspokojeniem dla oczu i odniesieniem do absolutu Stwórcy. Przykrywając Kars symbolicznie ogranicza świat do jednego miasta odseparowanego od cywilizacji. Przykrywa też chaos przewrotu. Nieuchronne topnienie jest alegoryczne.

Bohaterowie powieści to osoby uwikłane w rzeczywistość kraju rozrywanego sprzecznościami. Kemalizm przenika się z islamem. Tęsknota za Europą stoi w sprzeczności z tendencjami separatystów. Pojawia się delikatny posmak terroryzmu. Autorowi udało się podać to wszystko w formie przystępnej (choć niełatwej) dla człowieka Zachodu.

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 23 listopada 2012 w literatura 2012

 

Tagi: , , ,

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

 
%d blogerów lubi to: